De la fréquence à l’habitude dans l’expression de la temporalité adverbiale : Étude contrastive français-persan

ABBASSI, Ali; SHARIFI, Sarah

doi:10.22054/rlf.2025.88092.1221

De la fréquence à l’habitude dans l’expression de la temporalité adverbiale : Étude contrastive français-persan

Type de document : Original Article

Auteurs

Ali ABBASSI ¹

Sarah SHARIFI ²

¹ Professeur du Département de Langue et Littérature Française, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran.

² Doctorante de Langue et Littérature Française, Faculté des Lettres et des Sciences humaines, Université Shahid Beheshti, Téhéran, Iran.

10.22054/rlf.2025.88092.1221

Résumé

Les adverbes de fréquence et ceux d’habitude font partie des adverbes temporels en langue française. Autant la notion de fréquence d’une action se rapproche de celle d’habitude à travers la répétition comme la notion commune au sein d’elles, autant elles s’éloignent du point de vue syntaxique. L’action fréquentée et l’action habituelle se différencie l’une de l’autre, non seulement parce qu’elles manquent d’une répétition précise, mais aussi parce que leurs natures sont différentes. Avoir une distinction nette pour percevoir leur différence permet au traducteur de bien établir le sens de fréquence ou celui d’habitude dans sa traduction par un choix convenable. Dans cette recherche, on se demande comment la distinction entre l’adverbe de fréquence et celui d’habitude sera possible en langue française et quelles sont leur concrétisation en traduction persane. Après avoir présenté les explications des sources grammaticales notamment
La grande grammaire du français
pour découvrir les nuances entre ces deux groupes adverbiaux, à travers une étude contrastive concernant les adverbes de fréquence et ceux d’habitude tirés des textes littéraires et leurs traductions persanes, il sera possible de déterminer les distinctions grammaticales. Pour conclure, lorsque le choix d’équivalent concerne simultanément le sens et la forme du principal, la traduction pourra mieux transmettre l’idée temporelle du texte source

Mots clés

Temps grammatical

adverbe en français

fréquence

habitude

traduction persane

Titre d’article Persian

از تناوب تا عادت در بیان زمان‌مندی قید : مطالعۀ تطبیقی فرانسه-فارسی

Auteurs Persian

علی عباسی ¹

سارا شریفی ²

¹ استاد گروه زبان و ادبیات فرانسه و لاتین، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

² دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فرانسه و لاتین، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

Résumé Persian

قیدهای تکرار و عادت از جمله قیدهای زمانی در زبان فرانسه هستند. همان‌قدر که مفهوم تناوبِ یک کنش به بیان عادت از طریق مفهوم کلیدیِ تکرار نزدیک است، به همان اندازه، دو مفهوم بیان تناوب و بیان عادت از لحاظ دستوری از یکدیگر دور هستند. کنشی که مکرراً رخ می‌دهد و کنشی که بر حسب عادت انجام می‌شود نه به این دلیل این که فاقد میزان مشخصی از عنصر تکرار هستند، بلکه به دلیل ماهیت متفاوتشان از یکدیگر متمایز می‌شوند. داشتن تمایز واضح برای درک تفاوت آنها به مترجم این امکان را می‌دهد که با انتخاب یک معادل مناسب، معنای تکرار یا عادت را در ترجمه خود به‌درستی مشخص کند. پرسش اصلی این پژوهش این است که چگونه می‌توان قید بیان تناوب را از قید بیان عادت تمییز داد و نمود این دو در ترجمه به فارسی به چه صورت است؟ برای پاسخ به این سوال، پس از ارئۀ توضیحاتی از منابع دستوری، به‌ویژه دستور زبان بزرگ فرانسه، برای دست یافتن به درک تفاوت‌های ظریف میان این دو گروه قیدی، از طریق بررسی تطبیقی قیدهای بیان تناوب و بیان عادت برگرفته از متون ادبیات فرانسه و مقایسۀ آن با معادل مربوطه در ترجمۀ فارسی، می‌توان تمایزات دستوری را تعیین کرد. به‌عنوان نتیجه، آن هنگام که در انتخاب معادل، به‌طور همزمان به معنا و شکل دستوریِ واژگان مبدأ توجه شود، ترجمه بهتر می‌تواند ایدۀ زمانِ مورد نظر در متن مبدأ را انتقال دهد.

Mots clés Persian

زمان دستوری

قید در زبان فرانسه

تناوب

عادت

ترجمۀ فارسی

Titre d’article English

From frequency to Habit in the Expression of Adverbial Temporality: A French-Persian Contrastive Study

Résumé English

Adverbs of frequency and habit are part of temporal adverbs in the French language. As much as the notion of frequency of an action approaches that of habit through repetition, as a common notion among them, they move away from the syntactic point of view. Frequent action and habitual action differ from each other not only because they lack precise repetition, but also because their natures are different. A clear distinction to perceive their difference allows the translator to clearly establish the meaning of frequency or habit in their translation by a suitable choice. How is the distinction between the adverb of frequency and that of habit possible in French, and what are their concretizations in Persian translation? After presenting the explanations of the grammatical sources, notably La grande grammaire du français, to discover the nuances between these two adverbial groups, according to a contrastive study concerning the adverbs of frequency and those of habit which are taken from literary texts and their Persian translations, it will be possible to determine the grammatical distinctions. To conclude, when the choice of equivalent concerns simultaneously the meaning and the form of the principal, the translation will be able to better convey the temporal idea of the source text.

Mots clés English