Type de document : Original Article
Auteur
PhD in French language, Azad University of Mashhad, Mashhad, iran
Mots clés
Titre d’article Persian
Auteur Persian
رنج پدیدهای فراگیر است که مرزهای زمانی و فرهنگی را در مینوردد و یکی از مضامین مشترک در سنتهای عرفانی شرق و گفتمان ادبی مدرن غرب به شمار میآید. این مقاله علمی میکوشد دو دیدگاه متفاوت را در کنار یکدیگر قرار دهد: دیدگاه مولانا، شاعر و متفکر صوفی قرن سیزدهم، و دیدگاه میشل اوئلبک ، نویسنده معاصر فرانسوی. مسئله محوری این پژوهش بررسی امکانها و محدودیتهای مواجهه میان برداشت قدسی و «رستگاربخش» مولانا از رنج و نگرش مادیگرایانه و بدبینانه اوئلبک به رنج به مثابه تهیبودگی وجودی است.
از منظر مولانا، رنج صرفاً تجربهای منفی نیست، بلکه میتواند وسیلهای برای پالایش روح و تعالی معنوی انسان باشد، بهویژه هنگامی که بهعنوان آزمونی الهی درک شود. در مقابل، اوئلبک جهانی را ترسیم میکند که با انزوا، ملال و ناتوانی انسان معاصر در تحقق آرزوهای بیپایان خود مشخص میشود. از نظر او، رنج جنبهای گریزناپذیر از هستی انسانی است. این بررسی هم شباهتهایی چون نقد خودمحوری و جایگاه عشق را برجسته میسازد و هم تفاوتهای بنیادین را آشکار میکند: مولانا رنج را پیشزمینهای ضروری برای کمال میداند، در حالی که اوئلبک آن را نشانهای از جهانی بیمعنا تلقی میکند. این مقایسه نهتنها دو تفسیر متفاوت از وضعیت انسانی را نشان میدهد، بلکه تأثیر فرهنگ، نظامهای اعتقادی و مدرنیته را در شکلگیری فهم انسان از اضطراب وجودی نیز برجسته میسازد.
Mots clés Persian