Type de document : Original Article
Auteurs
1 دانشجوی دکترا
2 زبان و ادبیات فرانسه،دانشکده ادبیات و زبان خارجی، دانشگاه تبریز، تبریز،ایران
Mots clés
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
این مقاله رمان الدورادو اثر لوران گوده را از منظر چارچوب نظری ساختارگرایی تکوینی لوسین گلدمن بررسی میکند. با بهرهگیری از مفاهیم بنیادین جهانبینی، همولوژی ساختاری و آگاهی ممکن، تحلیل نشان میدهد که چگونه ساختار روایی رمان — بهویژه در شخصیتپردازی پیراچی، سلیمان و جمال — تضادهای درونی یک گروه اجتماعی مواجه با طرد، حاشیهنشینی و خشونت مرزی را بازتاب میدهد. روششناسی پژوهش بر خوانش دقیق متنی رمان، در پیوند تنگاتنگ با مقولات نظری گلدمنی، استوار است تا تناظرهای معنادار میان شکل ادبی و تعینات تاریخی-اجتماعی زیربنایی آن آشکار شود. یافتهها نشان میدهند که الدورادو تنها واقعیت مهاجرت را توصیف نمیکند، بلکه انتقالی ساختارمند و انتقادی از آن ارائه میدهد؛ انتقالی که در آن مسیرهای فردی شخصیتها تجسم یک آگاهی ممکن جمعیاند — آگاهیای که در برابر ساختارهای طرد و حذف اجتماعی شکل میگیرد و امکان گذار از موقعیت حاشیه به سوژگی جمعی را به مثابه پاسخی ساختاری و تاریخاً متعین بازمینماید.
Mots clés Persian
