Recherches en langue française

De l'autobiographie à l'autofiction, Une stratégie pour l'enseignement de l'écriture créative Étude de cas : Comparaison entre « L'odeur de la rivière Moolyan » de Bahmanbeigi et L'Amant de Duras.

Articles de presse

Type de document : Original Article

Auteur

نوازالله فرهادی

Professeur adjoint de langue et littérature persanes, Université Farhangian,, Téhéran, Iran.

10.22054/rlf.2026.91501.1240
Résumé
Les autobiographies ont connu une transformation rapide au cours des 150 dernières années. L'ampleur des transformations, due à des raisons contextuelles et environnementales ainsi qu'au style individuel des créateurs, varie considérablement d'une autobiographie à l'autre à travers le monde. Cela a donné lieu à la création de divers types et exemples, allant du récit-mémoire «l'odeur de la rivière Moolyan» de Bahmanbeigi jusqu'au roman-mémoire L'Amant de Duras. Dans le présent article, on essaie d'identifier les transformations importantes des autobiographies contemporaines qui ont conduit à l’émergence d’un genre évolué tel que l’autofiction. À cette fin, les dimensions formelles et sémantiques des deux œuvres mentionnées sont examinées et comparées. Sur la base de cette comparaison, les points communs des deux œuvres dans le cercle intégré et global de la littérature se sont manifestés principalement dans la dimension du sens et dans les thèmes basés sur les idées sociales modernes. En ce qui concerne la forme et le style, l'adhésion de Bahmanbeigi à une écriture simple maintient son écriture dans le cadre normatif de l'autobiographie. Pourtant, l'insistance de Duras à l'utilisation des techniques d'écriture a plongé la réalité biographique de L'Amant dans des techniques romanesques denses, faisant de cette œuvre un exemple clair d'autofiction.

Mots clés

Autobiographie
Autofiction
Bahmanbeigi
Duras
Narration

Titre d’article Persian

از اتوبیوگرافی تا اتوفیکسیون، راهبردی برای تدریس نگارش خلاق پژوهش موردی: تطبیق عاشق دوراس و «بوی جوی مولیان» بهمن‌بیگی

Auteur Persian

نوازالله فرهادی
استادیار آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
Résumé Persian

سرگذشت‌های خودنوشت در150سال اخیر دگرگونی پرشتابی یافته‌است. اما شدت و ضعف و ابعاد دگرگونی‌ها در «ازخودنوشت»‌های گوناگون بنا به دلایل متنی و محیطی و سبک فردی پدیدآورندگان در سراسر جهان، نمودی چشمگیر و برجسته‌تر از شتاب تحولات دارد. به‌طوری‌که آفرینش گونه‌ها و نمونه‌های متنوع، از خاطره-داستان «بوی جوی مولیان» محمد بهمن‌بیگی گرفته تا رمان-خاطرة «عاشق» نوشتة مارگریت دوراس را سبب شده‌است. در جستار حاضر کوشش بر آن است، تا دگرگونی‌های مهم «ازخودنوشتن»‌های معاصر که به پیدایش گونة تحول‌یافته‌ای چون اتوفیکسیون انجامیده‌است، شناسایی گردد. به این منظور، پس از مرور وضعیت و سیر کلی اتویبوگرافی‌ها در دو سدة اخیر، ابعاد صوری و معنایی دو اثر یادشده، با توجه به تفاوت بارزشان در سطح تحول‌یافتگی، ابتدا به‌طور جداگانه مورد مداقه قرارگرفته، آنگاه یافته‌های برآمده از بررسی‌های جداگانة دو اثر، تطبیق و تحلیل می‌گردد. بر پایة این تطبیق، اشتراکات دو اثر در دایرة یکپارچه و جهانی ادبیات، بیشتر در بُعد معنا و مضامین مبتنی بر اندیشه‌های نوین اجتماعی نمودیافته‌است. در بُعد قالب و شگرد، پایبندی بهمن‌بیگی به ساده‌نویسی، مانعِ فرارفتن بوی‌جوی‌مولیان از حیطة هنجارمند اتوبیوگرافی‌ها می‌شود. اما اصرار دوراس به کاربست شگردهای جدید و قدیم داستان‌نویسی، واقعیت بیوگرافیک عاشق را در پوشش پرازدحام فنون رمان‌نویسی فروبرده‌است، که آن را مصداق بارز اتوفیکسیون می‌سازد.

Mots clés Persian

اتوبیوگرافی
اتوفیکسیون
بهمن‌بیگی
دوراس
روایت‌پردازی
Recherches en langue française

Articles de presse, Manuscrit accepté
Disponible en ligne (sur le site) dès 10 November 2026

Accueil

Soumission de l’article

Réviseurs

Contactez