La poésie moderniste contre le cours de l’histoire de la poésie négro-africaine : regard sur Au tréfonds de mon âme d’Okaré Kouadio

LANGUI, Konan Roger

doi:10.22054/rlf.2022.59881.1115

La poésie moderniste contre le cours de l’histoire de la poésie négro-africaine : regard sur Au tréfonds de mon âme d’Okaré Kouadio

Type de document : Original Article

Auteur

Konan Roger LANGUI

Maître de conférence, l'Université Félix Houphouët-Boigny, Cocody-Abijan, Côte d’Ivoire

https://doi.org/10.22054/rlf.2022.59881.1115

Résumé

L’histoire de la poésie négro-africaine moderne, telle que tracée depuis la Négritude, était fixée sur des clichés idéologiques et esthétiques connus et ressassés depuis longtemps par les auteurs comme par la critique. Les thèmes de la liberté, de la dénonciation du racisme, des spoliations diverses, de la quête d’identité entre autres, rencontraient généralement ce besoin de ressourcement dans les traditions orales négro-africaines. D’une façon ou d’une autre, cette esthétique orale s’est presqu’imposée au fil du temps à ces auteurs, mais aussi aux épigones qui vont leurs succéder. Contre toute attente cependant, il va subsister des styles, des formes de discours et des fonds idéologiques qui semblent s’en démarquer et que nous découvrons de plus en plus comme un courant spécifique traversant certes plusieurs stades historiques, mais qui restent homogènes dans leur construction du fait poétique. L’exemple d’Au tréfonds de mon âme d’Okaré Kouadio est si typique, qu’il nous permettra d’aborder les liens fondateurs et leurs principes d’écriture qui, visiblement, les démarquent des modèles poétiques connus dans l’environnement poétique négro-africain.

Mots clés

Mots-clés : Moderniste

histoire

courant poétique

modalité

génération

Titre d’article Persian

شعر مدرن در برابر سیر تاریخی ا شعارآفریقایی :نگاهی به "اعماق روح من" اثر اوکاره کوادیو

Auteur Persian

کنان روژه لانگی

دانشیار، دانشگاه فلیکس هوفوئه بوانی، آبیجان، ساحل عاج

Résumé Persian

تاریخ شعر مدرن سیاه پوست آفریقایی از گذشته تا امروز مدت ها بر کلیشه های ایدئولوژیک و زیبایی شناختی ارائه شده از جانب نویسندگان و منتقدان استوار است.برای طرح موضوعاتی چون آزادی، مبارزه با نژادپرستی، غارت از انواع گوناگون، جستجوی هویت، نیاز بازگشت به سنت های شفاهی همواره احساس می شد. به هر ترتیب این زیبایی شناسی شفاهی تقریبا در طول تاریخ خود را بر نویسندگان و همچنین به ادامه دهندگان راه آنان تحمیل می کرد. با وجود این و بر خلاف انتظار، سبک ها و صورت های گفتمانی و مباحث ایدئولوژی متفاوت از قبل پدیدار گشتند و به عنوان جریانی متمایز آن ها را کشف می کنیم. بی تردید این موج یا جریان از چندین مرحله تاریخی گذر کرده اما کماکان دارای ساختار ادبی همگن و یکدستی است." اعماق روح من" اثر اوکاره کوادیو نمونه بارز این جریان است که درآن رابطه بنیادین و اصول نگارش به وضوح با الگوهای رایج ادبیات آفریقایی متفاوت است.