پاراتوپی و چالش‌های آفرینش ادبی

وکنگ انگنینتدم, گیلیو مرلن

doi:10.22054/rlf.2020.50609.1057

پاراتوپی و چالش‌های آفرینش ادبی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

گیلیو مرلن وکنگ انگنینتدم

D&eacute;partement de Langues et de Litt&eacute;ratures d&#039;Expression Fran&ccedil;aise, Ecole Normale Superieure, Universit&eacute; de Maroua, Maroua

https://doi.org/10.22054/rlf.2020.50609.1057

چکیده

پاراتوپی ادبی ما را به سوی جایگاه اثر ادبی و رابطه‌ی نویسنده آن با ادبیات سوق می دهد. پاراتوپی بخشی از یک فرایند خلاق است. در نتیجه، خالق به‌صورت شخصی ظاهر می شود که جایی ندارد و باید از طریق این عدم امکان انتساب خود به یک مکان واقعی، قلمرو کار خود را بسازد. در این مقاله، ما به چستر هایمس و پیروان آفریقایی او، به ویژه مونگو بتی، سیمون نجامی و بولیا بانگا خواهیم پرداخت. هایمس یک داستان‌نویس جنایی آمریکایی است. نویسندگان آفریقایی از او پیروی و رمان‌هایی در این ژانر تولید می‌کنند. پاراتوپی دوگانه‌ی مکانی و هویتی محرک واقعی در خلق ادبیات آنها بود. این مقاله نشان می‌دهد پاراتوپی تعلقی متناقض است که فرآیند آفرینش را امکان‌پذیر می‌کند. ما به این نتیجه می‌رسیم که آن را به‌مثابه‌ی اهرم آفرینش ادبی یا اصل محرک تولیدات ادبی از نظر Maingueneau باید مطرح کرد.

کلیدواژه‌ها

آفرینش

سرگردانی

فضا

تبعید

هویت

مکان

پاراتوپی

سفر

عنوان مقاله English

Paratopic Postures and Challenges of Literary Creation in Chester Himes, Mongo Beti, Bolya Baenga and Simon Njami

چکیده English

The literary paratopy leads us to the very status of the literary work and its author’s relation to literature. Paratopy is part of a creative process. Therefore, the creator appears as someone who has no place and who must build the territory of his work through this impossibility of assigning to himself a real place. Thus, we will be interested in Chester Himes and his African continuators in particular Mongo Beti, Simon Njami and Bolya Baenga. From then on, many African writers follows the markers drawn by Himes to produce detective novels in their turn. The double spatial and identity paratopy was a real stimulus in their literary creation. This article aims to show that paratopy is a paradoxical belonging that makes any creative process possible. We come to the conclusion that it is posed as the very lever of literary creation or if one wants as the driving principle of literary productions according to Maingueneau.

کلیدواژه‌ها English