انتخاب واژه ها در ترجمۀ ده سورۀ آخر قرآن بر اساس نظریۀ نایدا  مورد مطالعه: حمیدالله و دکتر فخری

خدادادحسینی, شکوه; خامنه باقری, طاهره

doi:10.22054/rlf.2024.75544.1176

انتخاب واژه ها در ترجمۀ ده سورۀ آخر قرآن بر اساس نظریۀ نایدا مورد مطالعه: حمیدالله و دکتر فخری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

شکوه خدادادحسینی ¹

طاهره خامنه باقری ²

¹ دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زبان فرانسه، دانشگاه فردوسی مشهد

² استادیار گروه زبان فرانسه، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

https://doi.org/10.22054/rlf.2024.75544.1176

چکیده

امروزه، مفهوم ترجمه ناپذیری متون مقدس، بسیار مورد تردید است. مطالعات اخیر که توسط مترجمان و زبان شناسان برجسته انجام گرفته‌است، نشان می‌دهد که تناقض‌هایی در روش‌های ترجمه، برای انتقال معنای استعاره‌ها در متون مقدس وجود دارد. حین ترجمۀ کتاب مقدس در قرن بیستم، نایدا و تابر در تئوری و عمل ترجمه، مفهوم هم ارزی پویا را شرح می‌دهند که بر اساس آن، برای موفقیت یک ترجمه، بیش از هر چیز باید به دنبال معادل سازی در زبان فرهنگ مقصد بود تا اثری مشابه متن اصلی ایجاد شود. اگرچه نایدا شهرت فراوانی دارد، اما تا آنجا که ما می دانیم، مطالعات دقیقی دربارۀ نظریات وی درمورد ترجمۀ قرآن انجام نشده است و پژوهش حاضر سعی بر آن دارد تا انتخاب‌ واژه‌ها از زبان عربی به فرانسه در ترجمۀ محمد حمیدالله و دکتر فخری شناسایی شود. ده سورۀ آخر قرآن به عنوان الگو انتخاب شده‌اند، سوره‌هایی که آیات آنها مملو از استعاره‌ها و کلماتی است که ترجمۀ دشواری دارند و مترجمان را با چالش مواجه می کنند. این مقایسه با توجه به نظریۀ نایدا انجام شده و به این سوال پاسخ داده می‌شود که کدام ترجمه به نظریۀ نایدا نزدیکتراست؟

کلیدواژه‌ها

ترجمه

قرآن

نایدا

حمیدالله

فخری

معادل پویا

عنوان مقاله English

Dynamic Equivalence in the French Translations of Hamidullah and Fakhri of Selected Quranic Verses Summary

چکیده English

The classic conception which advocates the non-translation of sacred texts is today strongly questioned. Recent studies by leading translators and linguists demonstrate the paradoxes in different practices regarding the transfer of the meaning of metaphors into sacred texts. In their book The Theory and Practice of Translation, Nida and Taber develop the concept of “dynamic equivalence”,
according to which a successful translation must, above all, seek equivalences in the language-target culture to produce the same effect as the original text We have chosen the last ten suras of the Qur'an as a model because they contain verses rich in metaphors and words difficult to translate, which poses challenges to translators. This comparison is made according to Nida's theory, and we seek to answer the question: which translation is closest to Nida's theory?

کلیدواژه‌ها English