از زندگی روزمره تا اسطوره شخصی: مطالعه‌ی دوراندی سه داستان از پیرزاد

چاوشیان, شراره

doi:10.22054/rlf.2026.90158.1227

از زندگی روزمره تا اسطوره شخصی: مطالعه‌ی دوراندی سه داستان از پیرزاد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

شراره چاوشیان

Ma&icirc;tre de conf&eacute;rences, D&eacute;partement de Fran&ccedil;ais, Universit&eacute; Alzahra, T&eacute;h&eacute;ran, Iran

10.22054/rlf.2026.90158.1227

چکیده

هدف این تحقیق، به‌کارگیری رویکردی روانکاوانه، مبتنی بر نظریه‌های ژیلبر دوران، فیلسوف فرانسوی، بر منتخبی از نوشته‌های زویا پیرزاد، رمان‌نویس، نویسنده‌ی داستان کوتاه و مترجم ایرانی است. دوران به خاطر نظریه‌هایش در مورد خیال و اسطوره‌شناسی، همان گونه که در کتابش ساختارهای انسان‌شناختی خیال توضیح داده شده است، شناخته می‌شود. این نظریه‌پرداز برای عموم مردم چندان شناخته‌شده نیست، برخلاف جامعه علمی که او را به عنوان چهره‌ای برجسته در حوزه انسان‌شناسی و دنیای نمادها می‌شناسد. از سوی دیگر، پیرزاد به خاطر تمرکزش بر زندگی روزمره، با محوریت خانواده، و به‌ویژه بر زنان و مادری، مورد توجه قرار گرفته است. ایماژهای المان‌های نام‌برده، زمینه را برای تفسیری دوراندی با محوریت رژیم‌های روزانه و شبانه فراهم می‌آورند. مطالعه‌ی ما حول سه اثر این نویسنده خواهد بود: رمان‌های چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم و عادت می‌کنیم، و همچنین یکی از داستان‌های کوتاه او، «طعم تلخ خرمالو»، از مجموعه‌ی داستان کوتاه با همین عنوان. با مقایسه ایماژهای موجود در سه روایت و با تکیه بر روش‌شناسی ژیلبر دوران، تلاش خواهیم کرد تا ااسطوره‌ی شخصی نویسنده را آشکار کنیم.

کلیدواژه‌ها

ایماژ

دوران

روزانه

زن

شبانه

عنوان مقاله English

From the Everyday life to Personal Myth: A Durandian Study of Three Stories by Pirzad

چکیده English

The aim of this work is to apply a psychoanalytic approach, based on the theories of Gilbert Durand as explained in his book The Anthropological Structures of the Imaginary, to a selection of Zoya Pirzad's writings. Durand is not widely known to the general public, unlike the scientific community, which recognizes him as a major figure in the field of anthropology and the world of symbols. From the author's perspective, it must be said that what stands out in Pirzad's writing is the depiction of everyday life, centered on family, and especially on women and motherhood. These prove conducive to a Durandian interpretation articulated around diurnal and nocturnal regimes. We will focus on her two novels: It's Me Who Turns Off the Lights and We'll Get Used to It, and one of her short stories, “The Bitter Taste of Persimmons”, taken from a collection of the same title. By comparing the imagery of the three stories and drawing on Durand's methodology, we will attempt to uncover the author's personal myth.

کلیدواژه‌ها English